Opis Gurjar Pratihar - Har Gurjar ka App

Cel - celuj za pomocą tej aplikacji, aby zjednoczyć społeczność Gurjar z całego świata i zainspirować ich do ruchu do przodu w dziedzinie edukacji, biznesu i polityki.
Gurjara Pratihara dynastia była cesarską moc podczas późnej klasycznej Okres na subkontynencie indyjskim, który rządził znacznie z północnych Indii od połowy 8 do XI wieku. Rządzili najpierw w Ujjain, a później w Kannauj Nagabhata pokonałem armię arabską pod Junaidem i Taminem w kampanii kalifatów w Indiach. Pod Nagabhata II Gurjara-pratiharas stał się najpotężniejszą dynastią w północnych Indiach. Udało mu się swego syna Ramabhadra, który rządził krótko przed udaniem się jego syna, Mihira Bhoja. Pod Bhoja i jego następcą Mahendrapala I Imperium Pratihary osiągnęło szczyt dobrobytu i władzy. Zanim Mahendrapala, zakres jego terytorium rywalizował, że Empire Gupta rozciągające się z granicy Sindh na Zachodzie do Bengalu na Wschodzie i z Himalajów na północy do obszarów obok Narmada na południu. Ekspansja wywołała tripartitową walkę energetyczną z Empires Rashtrakuta i Pala do kontroli nad subkontynentu indyjskiego. W tym okresie Imperial Pratihara wziął tytuł Maharajadhiraja Oficjatyka (Wielki Król Królów Indii) Największym rozwojem ich stylu budynku świątynnego był w Khajuraho, teraz miejsce światowego dziedzictwa UNESCO.
Moc Pratiharas została osłabiona przez Strife Dynastic. Zmniejszył się ponadto w wyniku wielkiego RAID prowadzonego przez Rashtrakuta Ruler Indra III, który, w około 916, zwolnionych Kannauzj. Pod sukcesioną raczej niejasnych władców, Pratiharas nigdy nie odzyskały ich byłego wpływu. Ich feudatories stały się coraz bardziej potężne, jeden o jeden wyrzucając ich wierność do końca X wieku, pratiharas kontrolował niewiele więcej niż Gangetic Doab. Ich ostatni ważny król, Rajyapala, był napędzany z Kannauj przez Mahmud Ghazni w 1018 roku.

Zobacz więcej Zwiń

Informacja